Região

Ancuontro cul Padre Zé, poeta i cura Cicuirano

Ancuontro cul Padre Zé, poeta i cura Cicuirano
  • 31 de Março de 2009, 10:16

Era sábado i naqueilha manhana d’eimbierno cun sol d’arreganha dientes a pormeter auga, nien altemobles nien giente se assomában para poder amostrar l camino anté l seminairo, mas nua rebuolta lharga alhá çcubri ua alma que possiblemente me andicasse qual l camino cierto para achar l Padre Zé (de sou nome cumpleto José Francisco Fernandes) eilhi no seminairo de Mogofores.
Parei l carro, sali i quando me purparaba para preguntar se staba a ir bien ou nó, quedei parado a mirar melhor aquel home de cabeça abaixada i passos cúrtios, de manos meio cruzadas na cinta, uas chinelas de quarto nos pies, ua jiqueta azul i un guarda chuba çpindurado de l braço esquierdo.
– Dius mos dé buonos dies!, botei you nun saludo de risa scundida mal abri la boca.
Aquel home, yá anciano, alhebantou la cabeça, mirou para mi meio atelundrado i arrespundiu:
– Buonos dies … mos dé Dius … e o senhor quem é? zafiou el cun aqueilhes uolhos que más parecien lampiones a mirar para mi para çcubrir quien le falaba naqueilha lhéngua que inda guardaba nua squina de l sou ser.
– You sou de Cicuiro … mirai a ber se me conheceis, bá … eilhi no meio de l lhugar …
Quedou a manginar quien poderie ser, mirou ua beç i aspuis outra … agarrou la mie mano nua mãozada sentida …
– Tu és Felipe … Da Esperança!
– Esse todo era miu abó …
Stacionei l carro nua borda de l camino i seguimos dambos a dous la caminada a pie para mercar uns remédios na framácia quaije a la salida de l lhugar.
Eilhi achei aquel home, paç an persona, nacido an Cicuiro na era de 1920: Antrou no seminairo salesiano de Poiares de la Régua an 1933, adonde estubo até 1937; professou na cungregaçon salesiana an 1938 i fui ourdenado saçardote an 1948; trabalhou cumo porsor nas Oufecinas de San Jesé (Lisboua), an Poiares de la Régua i no Liceu de S. Bicente (Cabo Berde); fui diretor i aspuis admenistrador de las Eidiçones Salesianas (Porto); de 1984 a 2004 antegrou la eiquipa formadora de l Nobiciado Salesiano (Vilarinho – Vila do Conde); hoije está an Mogofores, la sue purmeira paróquia zde 1953 a 1957.
Ten, l Padre Zé, dieç lhibros eiditados i de antre eilhes apunto solo dous: “O rosário meditado” cun 2 eidiçones i 10 000 eisemplares i “Terra minha mãe”, un poemário de 2002 adonde l outor ajunta la sue poesia spalhada zde la mocidade. Eiqui, para alhá de los poemas amostra tamien la faceta de pedagogo que outeliza la palabra para amostrar l modo cume bei l mundo, sendo dedicado «À memória dos meus Pais e aos Antigos Alunos».
Aspuis, yá no antigo seminairo, agora coléigio, falemos de todo un pouco: de Cicuiro, de mius abós, de sous pais, de mius tius, de tiu Rá i de las cereijeiras brancas, de los sous lhibros, de tantos i tan guapos bersos que ampeçou a screbir an 1936, quando era un moço de 16 anhos. Destes, tomei la lhibardade de traduzir i publicar alguns no miu blogue Balhe de la Baglina (http://baglina.blogspot.com/).

Eiqui se deixa un deilhes, cul títalo de ADN, screbido an Mogafores an maio de 2007. Pon-se cun sou oureginal an pertués i la traducion que you fiç para mirandés, la purmeira lhéngua que l Padre Zé falou i que inda hoije nun squeciu.

Alcides Meirinhos

Proponha um artigo de opinião:
info@pressnordeste.pt
Abrir
Written By
admin