Duarte Martins i Paulo Meirinhos, falemos de RÁDIO AN MIRANDÉS
Para melhor dar a coincer un desses porgramas an mirandés, acheguemos-mos a la fala cun Duarte Martins i cun Paulo Meirinhos, que yá anhos fázen l porgrama NÓS DEIQUI. Cumo ye sabido, Duarte Martins ye porsor de lhéngua i cultura mirandesa i Paulo Meirinhos ye porosor de música, custrutor de strumientos musicales, i faç parte de l afamado grupo de música Galandun Galandaina.
Eiqui quédan las sues palabras, al mesmo tiempo que quiero dar público teçtemunho de l apoio que la Rádio Mirandum FM i quien alhá trablha, an special Sónia, ténen prestado a la lhéngua i a la cultura mirandesa. Bien háiades i cuntinai.
FM (FUOLHA MIRANDESA) – Zde quando teneis un porgrama na Rádio Mirandum FM?
PM i DM (Paulo Meirinhos e Duarte Martins) – Isto yá bai para uns trés anhos na Rádio Mirandum FM. Ye la treceira série, cuntinando assi yá nun sei adonde eiremos a parar. Ye berdade que anterrompimos algun tiempo l porgrama, porque fumos de férias para Bora – Bora, fui un regalo de la Mirandum FM i nós aceitemos-lo, milagre!
FM – A que horas i an que dies podemos oubir esse porgrama?
PM i DM – Podeis-mos oubir sestas feiras, de las 10 a las 11 de la manhana, na Mirandum FM, i na rádio Brigantia. I apuis tamien sábado, an diferido, na rádio Brigantia de las 11 a las 12 de la manhana.
FM – Cumo puoden las pessonas oubir l buosso porgrama? Hai que tener un rádio ou tamien l puoden oubir pula anternete?
PM i DM – De las dues maneiras i cumo quejíren: Rádio Mirandum FM 100.1, Brigantia 97.3 i 97.7, an Alfândega 88.2 i tamien na anternete, pus claro, www.MirandumFM.com i www.Brigantia.pt. Cumo podeis ber, oube-se an muito sítio.
FM – I esso dá para todo l mundo?
PM i DM – Si, pus la anternete si dá…cuidamos que anté chega a Lisboua i al Palácio de San Bento i todo, mesmo a la casa de l menistro de la cultura tamien, cuidamos nós.
FM – Cumo tubistes la eideia de fazer un porgrama an lhéngua mirandesa?
PM i DM – Tubo muito que ber cun l falar mirandés i claro, cun la música que ponemos a tocar. Mas queriemos fazer ua cousa nuoba, para todos… ua cousa que nun fusse aborrida i mi direta a las pessonas que mos quejíssen oubir. Apuis claro, tamien queriemos chegar mais loinge, porque la eimissora bai até un cachico pouco de tierras. Fazimos barulho cun l mandante disto, yá que andamos eiqui de buona gana, para podermos salir deste nuosso pequeinho rincon i la rádio Brigantia lhieba-mos mais loinge, ten mais cobertura. De cierta forma ye ua maneira de dar a conhecer la lhéngua i la cultura i fazer deilha ua lhéngua biba i atual de comunicaçon cun las pessonas.
FM – De que temas tratais?
PM i DM – Falamos un cachico de todo: cousas de la tierra, cousas de l paiç, un pouco de l que se passa porende i de l que nun se passa…de todo, todo, todico. I ye porque solo tenemos ua hora, senó inda falariemos de… la mesma cousa.
FM – Tamien passais música ne l porgrama?
PM i DM – A par de la lhéngua, la música tamien ye mui amportante. Nós ponemos un tipo de música que nun passa porende als puntapiés an qualquiera rádio. Ten muito a ber cun las raízes de ls pobos, nó apenas cun la nuossa, cun l nuosso ambelhigo musical, mas de muitos sítios. I ye isto que mos fai diferentes i mos armana al mesmo tiempo de qualquiera outra cultura.
FM – I las pessonas puoden telifonar para alhá? Qual ye l númaro?
PM i DM – Pus si. A las bezes hai giente que mos liga outras bezes dá-le la bergonha i nien tanto. Pus quanto al númaro nun bos podemos dezir a la cierta… mais hai siempre algua a ligar.
FM – Qual ten sido la reaçon de las pessonas?
PM i DM – Cuido que las pessonas gústan, somos uns rapazes brincalhones. Tenemos ua cumbersa simpres i stamos mui a buntade. A las bezes parece cumbersa de café, apesar de nun haber máquina de café na rádio. I este abuntade de falar, de cuntar l que mos ben a la alma sien starmos cun grandes pantemineirices ye buono, mi buono i solo fai bien.
FM – Achais que l porgrama ye oubido mesmo fuora de la tierra de Miranda?
PM i DM – Si, quier pula anternete, quier pula rádio. Hai giente que mos oube i stá fuora de Pertual i mesmo giente fuora de l cunceilho de Miranda. Déixan-mos uas palabras ne l nuosso Blogue… Apuis dízen-mos que anténden quaije todas las palabras de l mirandés…que gústan de la música que passamos, adonde la puoden mercar…
FM – Cumo purparais l porgrama? Yá teniedes spriença de fazer rádio?
PM i DM – Ui…que pergunta tan custosa! Pus purparamos la porgrama anriba de la burra. Nun hai grandes purparaçones anteletuales. Claro que tenemos an cuonta la música que bamos a passar, ponemos-mos al corriente de las notícias deiqui i deilhi i ala… haba buona çposiçon pa l fazer. Paulo yá fazie rádio no seminário, yá tenie algun calho. Apuis ls cuncertos de ls Galandum fúrun-lo achegando mais als microfones. Duarte ye la purmeira beç a fazer rádio. Mas a sério a sério, ye la purmeira beç que dambos dous stamos a fazer. Al ancomeço custou un pouco, ye algo ambaraçoso, parece que stamos a falar solo para un microfone i la cumbersa nun arriba… Agora yá ye cumo aqueilha cuonta, ye difrente, yá mos custa menos i dá-mos algun gusto.
FM – Qual ye la amportança que ténen porgramas cumo l buosso pa la lhéngua mirandesa?
PM i DM – Muita. Ye mui amportante que las chamadas lhénguas minoritairas pássan tamien ne ls meios de comunicaçon social para tenéren la sue boç i assi séren dibulgadas an pie de eigualdade cun las demais. Assi tamien eilhas puoden star al corriente de la rialidade i de las necidades de las gientes que las fálan. Isso ye mi amportante.
FM – Achais que debie haber mais porgramas desses an mirandés.
PM i DM – Claro que si. Destes i doutros. Quantos mais a falar i a dibulgar l mirandés melhor. Hai que l gastar a falar, neste causo.
FM – Que bos parece que poderie ser un serbiço público an mirandés pula RDP i pula RTP?
PM i DM – Parece-mos bien. L mirandés nun ye solo de la Tierra de Miranda, mas tamien ye ua riqueza lhenguística i cultural de Pertual. Se an Pertual hai dues lhénguas porque nó dibulgar l mirandés? Tamien era ua maneira mui fuorte d’ancentibo al uso de l mirandés i este, tenemos la certeza, quedaba mais balorizado. Mas arriba de todo tamien era ua queston de justiça lhenguística…
Anterbista de Amadeu Ferreira