Região

A LA CUMBERSA CUN

A LA CUMBERSA CUN
  • 16 de Junho de 2009, 10:24

Son rapazas que seguírun l sou camino própio i bíben hoije an sítios tan defrentes cumo l Porto, Bila Rial i Miranda, mas esso nun ampide que sfrie l sou amor pula cultura mirandesa, que todas buírun ne l grupo folclórico de Dues Eigreijas, fundado pul padre António Maria Mourinho i bien coincido de todo mundo i de que tamien yá se publicou anterbista nesta FUOLHA MIRANDESA. La situaçon de bida destas rapazas ye la mesma de muitos mirandeses i nun ye por stáren spalhadas pul mundo que squécen la sue lhéngua i la sue cultura i déixan de lhuitar por eilha.
Tamien l tocar la gaita, caixa i bombo siempre nas tierras de Miranda fúrun cousa de homes. Mas las cousas ban demudando, para melhor, cumo amostra este grupo de LAS TRAILARAILAS, para alhá de bárias gaiteiras moças que ténen benido a aparecer nas tierras de Miranda. L eisemplo deste grupo possiblemente mais moças trairá pa la música strumental popular tradecional mirandesa, un campo adonde inda nun habien antrado, anque yá téngamos grupos de pauliteiras hai algun tiempo. Siempre las mulhieres fúrun eissenciales na trasmisson de la lhéngua i de la cultura mirandesas, mas assi poderan tener un papel inda mais fuorte ajudando a la sperança que todos tenemos de ajudar a que la nuossa lhéngua i la nuossa cultura se zambuolban.
Bamos a acumpanhar LAS TRAILARAILAS cun atençon, pus stamos ciertos que deiqui salirá algo de buono i de nuobo pa la cultura mirandesa. Parabienes para eilhas i deiqui le deseamos las maiores felcidades. Quien quejir oubi-las i saber algo mais subre eilhes, bonda ir a http://www.myspace.com/trailarailas

FM (Fuolha Mirandesa) – Quien son las Trailarailas?
LT (Las Trailarailas) – LAS TRAILARAILAS son un grupo de quatro rapazas nacidas i criadas an Dues Eigreijas que, por muitos anhos fazírun parte de l grupo folclórico de l lhugar, mas que por cousas de la bida tubírun que l deixar i siempre quedórun cul bichico de la música i de la dança. LAS TRAILARAILAS fui la forma que ancuntrórun para sastifazer l bichico esse.

FM – Porquei un grupo de música solo de rapazas?
LT – An purmeiro, porque somos amigas çque mos tenemos por giente i todas stubimos ne l grupo de la nuossa tierra. L sermos solo rapazas fui ua coincidéncia, porque de l grupo fázen i faziran siempre parte giente cun spírito einobardor i cun gusto pula música mirandesa.

FM – Fui defícele formar l grupo?
LT – Nun fui defícele formá-lo porque, cumo yá se dixo, somos amigas i esta ie ua buona maneira de mos ajuntarmos mais bezes, de passear-mos i de lhuitarmos pula dibulgaçon de la música i la cultura de las tierras de Miranda, que fazírun de nós l que somos i de que tenemos tanta proua.

FM – Quando apareciu l buosso grupo?
LT – Todo ampeçou por bias de l gusto que cada ua ten puls strumientos que toca. Herminia fui la purmeira a ampeçar a tocar an público l sou bombo, acumpanhando l Grupo Folclórico Mirandês de Duas Igrejas – Pauliteiros de Miranda un par de bezes. Céu ampeçou a tocar la caixa por brincadeira, quando un die tiu Chico Canedo (caixeiro de l rancho) le antregou la sue caixa i le dixo para tocar, i zdende l sonido de la caixa ancantou-la até als dies de hoije. Suzana que yá muitá sonhaba an ser gueiteira assi que daprendiu a tocar la gaita de fuolhes fui cumo l baraço que fai l capon i ajuntou las trés. Mais tarde bieno la eideia de cumpletar l repertório cun alguas músicas cantadas i ye ende que entra Rita cula sue boç poderosa.
La purmeira actuaçon an público fui l anho passado (2008) an las fiestas de Santa Bárbela, an Dues Eigreijas.

FM – Que música tocais ne l buosso repertório?
LT – De l nuosso reportório fázen parte, neste momento, lhaços i alguas modas de baile. Mas l grupo ten la ambiçon de apersentar un repertório de músicas cantadas i ye nesso que stamos a trabalhar.

FM – Porquei solo música popular tradecional mirandesa?
LT – Porque l reportorio mirandés ye mi basto, de muita culidade i ye un perbileijo poder dibulgar ls saberes que ls nuossos antrepassados mos deixórun. Cumo questumamos dezir: l Samba stá pa ls brasileiros cumo la música mirandesa stá para nós. Stá-mos an la sangre.

FM – Tamien cantais?
LT – L que stamos a trabalhar neste momento ye un repertório cun músicas cantadas a la moda antiga, mas algo mais trabalhadas i cun outra culidade.

FM – La buossa percipal preacupaçon ye dibulgar la nuossa música tradecional?
LT – Ua de las nuossas preacupaçones ye dibulgar la música tradicional mirandesa, las danças que las acumpánhan, la cultura i l praino mirandés.

FM – Que fazeis para alhá de la música, cada ua de bós?
LT – Ls nuossos oufícios son anfeliçmente un de ls oubstáculos que ampíden que stéiamos tantas bezes juntas cumo gustariemos. Suzana, la gueiteira, ye angenheira de l ambiente a acabar de fazer l mestrado an Vila Real. Cielo, la caixeira, ye anfermeira ne l Puorto. Heirmínia, la bumbeira, ye psicóloga an Miranda. Rita, la cantadeira, ye nutricionista.

FM – Cumo fazeis para ansaiar?
LT – Siempre que hai çponibilidade porfissional ansaimos an Dues Eigreijas.

FM – Adonde atuais?
LT – Cumo num poderie deixar de ser quaisque todas las actuaçones que fazimos até agora fúrun an Dues Eigreijas, adonde acolhírun cun muito gusto l grupo de gueiteiras, LAS TRAILARAILAS. Mas yá Stubimos a tocar pa ls lhados de Mogadouro i l sítio mais loinge adonde fumus fui an Foç Coua l anho passado.

FM – Tamien atuais culs pauliteiros ou bós solas?
LT – Yá fazimos alguas atuaçones cun pauliteiros.

FM – Yá fazistes algue grabaçon?
LT – Nó.

FM – Que porjetos teneis pa l feturo?
LT – Pa l feturo l principal oujectibo ye tener un repertório cumpleto cun músicas cantadas, strumientales i dançadas para poner todo mundo que mos bei i oube a cantar i a beilar las nuossas modas i assi lhebáren para casa un cachico de la nuossa cultura que ye la melhor maneira de nun deixar que se muorra.

FM – Cumo abaluais la salude de la cultura mirandesa?
LT – La lhengua mirandesa neste momento sta de buona salude. Mas tenemos la eideia de que muito inda muito mais puode ser feito pula perserbaçon de la mesma.
Ls mirandeses mais nuobos ya ampéçan a tener proua de ser mirandesess i, l prencipal, l mirandés deixou de ser chasco para ser fidalgo. Yá num era sin tiempo.
Num mos podemos squecer que la cultura mirandesa fui passando de boca an boca, de moda an moda, de repasseado an repasseado, fui assi que mos la passórun i ye assi que la queremos cuntinar a passar.

Anterbista de Amadeu Ferreira

Proponha um artigo de opinião:
info@pressnordeste.pt
Abrir
Written By
admin